2-5-25 De 2 die op de fiets naar Sarajevo

Het was weer een koude nacht, de roomboter is niet te smeren en staat niet eens in de koeling zo koud is het in de nacht maar goed nadat onze teamtaken klaar waren, zaten we te wachten op het specialen brood wat ze hier maken, klokslag 9 uur werd het gebracht, vers uit de oven het was nog warm en het smaakte heerlijk.

Onze fietsen stond al start klaar om naar Sarajevo te gaan, 30 km heen en dus ook 30 km terug met wel een paar hoogte verschillen, Ben nam het navigeren voor zijn rekening want in mij en Komoot heeft hij geen vertrouwen meer. Het is heerlijk weer heb een briefje gemaakt wat je allemaal kan zien in Sarajevo, want deze stad stond niet in de planning.( briefje was ik vergeten mee te nemen). Keuvelend gaan we oppas, hier rechts, daar links over die grijze slang, we dalen wat, we klimmen wat en rijden heerlijk in de landerijen van Bosnië, wat hier vol staat met paardenbloem pluis, de pluis die wind weer mee neemt om ergens anders weer tot paardebloem tot leven te laten komen. We genieten van de vlinders, salamanders die weg schieten en dan opeens is de grijze  gladde slang weg en komen we weer op een mountainbike pad vol met stenen,kuilen,modder enz en hij gaat steil omhoog, ik houdt mijn fiets niet onder controle en stap af, en loop naar boven, wat haast net zo zwaar is als fietsen, volgens Ben doet ik het niet goed heb een E-bike maar fiets altijd in eco ook met zwaren wind, word door iedereen voor gek verklaard waarom dan een E-bike, mmm ja zit wat in. Krijg boven op de heuvel les hoe ik van eco naar auto moet drukken en dat gaat mijn lukken, en we fietsen weer door bergje op bergje af maar het is niet fijn fietsen ergens op splitsing wist Ben zijn navi het ook niet meer en hij ging een stukje de andere kant uit, we hadden pas 10 km gefietst en hadden al 29% van de accu verbruikt dus je snapt “die 2 die naar Sarajevo gingen, die gingen niet”, dit was een leuk plan maar niet haalbaar, dus de pokken weg weer terug,Ben gaat vliegend naar beneden en ik moet nieuwe remblokjes erop laten zetten bij Cor de Bruin, ik dacht ga jij maar idioot als je valt lig je open van top tot teen. Ik hemaal beneden staat Ben te ouwe Nelissen met een Bosniër, de grootste lol hadden die 2, we mochten niet meer weg, we hebben de koeienstallen gezien, het geitenhok, zijn kleinkinderen, zijn kinderen en aan getrouwd, Ben heeft zelfs gesproken met zijn zoon die in Landgraaf Nederland woont, koffie met ze gedronken, doos eieren mee gekregen, dit was zo super, we hebben in 3 talen gesproken met elkaar en hij gaat Ben zeker bellen. Ben moest ook bij hem komen wonen en maar een Bosnische vrouw opzoeken, Ben gaat er over nadenken, had hij gezegd.

We fietsen weer terug naar “En Zoooo” en maken dan het plan om de wandel tocht te doen bij de Pyramide, dus weer op de fiets, eenmaal boven ff kijken waar de fiets kan staan, ik zeg tegen Ben misschien daar en krijg antwoord van een mevrouw in het Nederlands, we raken aan de praat, haar man praat met Ben van het een komt het ander en ze vraagt zullen we ff een bakkie doen daar op het terras, zo gezegd zogenaamd, dit stel kwam uit de buurt van Zwolle ( deze dame leek veel op mijn vriendin Magda)en waren verleden jaar hier ook geweest, 2 uur verder stappen wij maar weer op de fiets om terug te gaan naar de camper, Sarajevo werd het niet, dat loopt niet weg, maar heerlijk gezellig ouderwetse kletsen met vreemden, dat gebeurt niet iedere dag.