Een weekje Madeira

Vanochtend in alle vroegte ging de wekker, half 3, onmenselijk maar goed je moet op vakantie dus je moet er wat voor over hebben, de reis naar Schiphol liep voorspoedig, nog zowat geen hond op de weg. Op lang parkeren was het druk, denk dat heel Nederland op vakantie is, de parkeer plaatsen zijn afgeladen, niet normaal.

Voor het eerst de koffers ingecheckt zonder grond stewardess, maar elektronisch, ff wennen, net soort Jumbo maar dan omgekeerd, scannen en klaar, dag koffer.

Geen wachttijden, de vlucht ging snel voorbij, en voor we het wisten stonden we op Portugezen grond, Madeira ooit ontdekt door de Romeinen en werd toen genoemd “ Eilanden van Paars”.
Onze auto stond al klaar, we hadden een Polo besteld maar kregen een Peugeot, maak niet uit karren met dat ding.

Echt snelwegen zoals bij ons zijn hier niet Max 90 km, en de in en uit stroken zijn vrij kort, zeg maar nihil, dus dat is even een dingetje, ze douwen dus zo de weg op, ach na week weten we niet beter, en dan vliegen we weer naar huis. Veel tunnels hebben ze hier maar dan kan ook niet anders, kwa structuur van het eiland.

Ons hotel kamer was al klaar dus voor elf uur waren de koffers uit gepakt en alles ingericht, kon alleen mijn medicijnen niet vinden, wist haast zeker dat ik ze had ingepakt, koffers weer na kijken, dus de kleding zoeken, nee hoor kon ze echt niet vinden, geen man overboord dan een weekje niet. We gaan eens kijken waar we kunnen eten, het is geen makkelijk hotel he5 bestaat uit 3 gebouwen, wij zitten in A, maar als je naar de winkelstraat wil moet je via B, oké in de lift wij dachten 0 is receptie, maar dat is de ziekenboeg, -2 is de receptie, maar wij moesten naar +5 want dan kom je bij de boulevard uit, het is maar dat je weet, na een bescheiden lunch, gaan we toch maar weer terug naar het hotel om daar ff op balkon te zitten, we hadden gelijk wat boodschapjes gedaan.

Heerlijk ff op balkon we kijken uit op een soort rimboe van een bananenplantage, met in het midden een vervallen gebouw, opeens sta ik op en loop naar het keukentje wat in de kamer zit en wat vind ik mijn medicijnen, ja die had ik opgeruimd in de magnetron, vraag me niet waarom, want dat deed Ben wel, maar kan daar geen antwoord op gegeven, alleen ik lijk om mijn moeder, die had ooit een staatslot in de bijbel gelegd( niet uit geloofs overwegingen) dan raak je het echt niet kwijt, maar we hebben toen ook het hele huis afgezocht, want ze wist het niet meer.

1. Vanavond hebben we overheerlijk gegeten in het hotel en hebben nog een wandeling gemaakt, door tunnel, klimmen en dalen, en na een glaasje Madeira, vonden wij het welletjes voor vandaag, ik zeg welterusten, Ben is al onder zeil.