15) Kan van ons lijstje worden afgevinkt

Ben moest vanochtend de teamtaken alleen doen, helaas werd gepijnigd door mijn C1,2, en 3 stond gelijk als een meeuw wormen trappen, maar ik om de pijn weg te krijgen, hup 2 paracetamol in het lijf en door trappen en door, maar de pijn ging niet echt weg, Ben wilde helpen mij aan te aankleden maar dat wilde ik niet,  ben allang 2 geweest, dus zeg zelf doen, f**k mijn C1,2 en 3.

Toen ik eenmaal zover was, zijn we het dorpje ingelopen, daar was een markt, kijken of we groente konden vinden, wel gevonden maar niet genomen, zag er niet uit en was schreeuwend duur, kilo sperziebonen €7,60 niet normaal toch, we doen een rondje dorp en nemen wat lekkers mee voor bij een bakkie, na het bakkie gaan we en route en vertrekken naar Le Mont Saint Michel, de eerste P4N is vol de 2de ook, dan maar op die mega parkeerplaats, die is niet vol, het is ongeveer 35 minuten lopen en met de bus ben je 20 minuten onderweg, wij gaan lopen na dat we de rij wachtende hebben zien staan voor de bus, het is heerlijk weer, truien gaan uit, spijt dat we geen korte broek hadden aan gedaan. Het is een lekker wandeltochten, weet niet of mijn C1,2 en 3 dit goed gaan vinden maar ik heb een tas paracetamol bij mij.

Het is een schitterend gezicht, dat eiland in de zee, nu was er geen zee want wij liepen met eb er naar toe, het beeld op de klokkentoren van de Heilige Michaël glimt je te gemoed. We lopen de poort door en we sjouwen over trapjes en padjes naar de abdij, het is er best wel druk, overal zak Japanners die je weg drukken en overal als fotomodellen gaan staan voor een serie foto’s, dacht dat  Japanners  altijd zo beleefd waren,  maar die blijven dan uit beleefdheid in Japan, denk ik. We sjouwen trapje op trapje af, en lopen door die gigantische tempel/abdij, die gebouwd is 708, ter ere van de aartsengel, deze berg word een belangrijke bedevaartplaats, nu niets meer van te merken, het is nu een plek waar je veel voor alles moet betalen. Maar het heeft ook wel iets unieks, de jeugd die rent over de trappen van een eeuwen oud gebouw, dat hadden ze in 708 niet kunnen bevatten, stiekem moet ik soms lachen, meiden met van die vergrote schoudertassen( de kleinkids van ons gaan er ook mee naar school) helemaal in het sis, niet geïnteresseerd lopen met een verveelde blik rond, blij als ze weer bij de uitgang zijn. En eerlijk waar het is eensomber gebouw de architectuur zal wel interessant zijn maar zij geven er niet om dat de abdijkerk die zich op de top bevindt, steunt op crypten die een kerk van 80 meter dragen, of dat er 5000 duizend boeken zijn geschonken die aan elkaar liggen met ieder een andere blz naar boven dat dan de zee moet voorstellen als je er op kijkt. Wij lopen door alle zalen die het gebouw rijk is,  veel crypte’s en of kapelletjes, de monniken die hier ooit woonde hadden weinig vertier. We verlaten deze plek en we lopen via de noordelijk wal naar buiten en lopen op terug naar de camper, we blijven hier overnachten. Het eiland staat op de lijst van UNESCO sinds 1979.

Weetje: C1,2 en 3 zijn mijn onderste wervels in mijn rug, en die zijn zeer nadrukkelijk aanwezig.