20-05-25 Reisdag

Vannacht mocht ik weer op de bijrijdersstoel zitten, mega pijn in mijn buik, word er soms gek van, alles is al nagekeken behalve nog een echo, maandag zou ik nog ff aankijken, had ik door genomen met de huisarts en anders ja dan toch verder kijken, ze zegt ik hoor nog van je, krijg ik 2weken later een mailtje dat ze weg is uit de praktijk, denk nu mooi is dat, anders gaan we verder kijken nu dat is ze zeker gaan doen, verder kijken.

We hadden zondag al besloten om toch naar huis te gaan via Ljubljana, en eigenlijk zouden we vandaag Split aan doen, maar dat skippen we ivm interne problemen in de buik, al met al is het mooie tocht zo langs de adriatische kust, de grijze slang is “ En Zoooo” gunstig gezind, de weg is mooi strak en met niet zo veel bochten, alleen onze Navi is vervelend die wil steeds dat wij omkeren, dus niet richting huis maar terug naar Albanië, maar dat gaat helaas niet, afspraken komen er weer langzaam aan, en Saartje weet straks niet meer wie wij zijn. Als Ben een camper tegen komt groet hij maar ze groeten niet allemaal terug, ook hier rijden veel motoren net als in Bosnië en Albanië, lekker scheuren door de bochten, denk ik. En zo sudderen we door, we rijden over de mega brug, de Peljesac brug, deze brug is 2.4 km lang en is 55 mtr hoog en zo kunnen we op de mooie route blijven rijden de D8 de kustroute, we rijden ook nog door een paar lange tunnels, maar dan ineens moeten we van de weg af, Navi is helemaal in de war en wil maar dat we omkeren, maar wij blijven Split volgen en zo zitten we opeens op de oude route met veel bochten en geen ruimte meer aan mijn kant, ik zit letterlijke boven zee, tenminste zo lijkt het wel, als ik deze reis heb gehad heb ik eelt ergens zitten waar het niet hoort van met dicht geknepen billen te zitten, zachtjes zucht ik de bochten weg, Ben raakt geïrriteerd van de Navi, die wil maar dat “En Zoooo” keert maar “En Zoooo” heeft maar een baas, de chauffeur. De route is prachtig, de bergen, de zee, de slaperige dorpjes waar we door heen rijden, er staan allemaal kraampjes langs de weg met sinaasappels, honing, limonade siroop, we doen een stop, en kopen sinaasappel honing en siroop, allemaal zonder toegevoegde troep zeggen ze.

We doen een stop, eten wat en gaan weer door, hebben CP op het oog daar rijden we naar toe, we stoppen nog x bij een bakkertje en komen een Lidl tegen, we staan bij iemand in de achtertuin, tussen de olijfbomen, maken een praatje met onze Duitse buurman, we gaan naar bed, Ben is het zat en ik pijn, morgen weer een nieuwe dag.