22-4-2025 We stoppen vlak voor de Oostenrijkse grens

Na een zeer koude nacht, werd ik wakker in een heerlijk warm hok, Ben had de elektrische kachel aan gedaan, wat was het koud vannacht, en onze dikke dekbedden liggen thuis, lekker te liggen, verleden jaar 4 weken met gesjouwd en niet gebruikt, dus ik dacht die naar huis, Ben vroeg nog weet je het zeker, ja heel zeker, maar had gewoon de koude pies vannacht, bleef naar de toilet lopen. Heb stiekem nog gedacht pik Ben zijn dekbed in en ik had nog een vlies dekentje dan geef die aan hem, maar hij hield het dekbed stevig vast, om half 7 stapte hij eindelijk dat bed uit en hup dekentje was voor Karin, moet zeggen ik was ook wel eigenwijs het dakraam moest open en dat voelde je wel.

Na de dagelijkse dingen, starten we de camper om tot aan de Oostenrijkse grens te rijden, maar eerst ff vullen met brandstof, de diesel was hier €1,56, en gaan. Het is drukker op de weg dan gisteren, veel vrachtverkeer en er word stevig aan de weg gewerkt, maar dat is echt niet normaal in Duitsland, rijden al jaren naar Cochem maar die weg is ook nog steeds niet klaar, dat deden ze in 1940-1945 wel sneller, toen waren ze sneller klaar met het wegen netwerk, en ook hele dorpen werden er bij geplaatst, de dorpen zijn gelukkig leeg op het verdriet na, en de infrastructuur is ook veranderd, we banen over die autobaan en genieten van het landschap dat aan ons voorbij glijdt, de lappen deken van Duitsland staat in bloei, 50 tinten groen, en geel gaan aan ons voorbij en hier en daar gewoon aarde kleur, met een mooi wolken patroon erboven. Zo jammer dat ze overal van die geluidswallen aan het creëren zijn, nu kan je niet meer die liefelijke dorpjes in de verte zien liggen. We houden een pitstop, om wat te eten en te drinken, en dan ga ik achter het stuur, altijd even wennen, maar ook ik slinger door het Beierse natuur heen, de weg lijkt wel een grijze slang die over de bergen en dalen glijdt en zo komen we aan in Neuhaus am Inn, waar we heerlijk rustig aan de Inn staan, zonder voorzieningen.

we zetten “En Zooo…????” hoog op haar benen, en gaan het dorpje in, werkelijk waar een schattig dorpje, waar we een soort bloemen tocht lopen, we pikken een terrasje, stappen ff de kerk binnen en lopen op ons gemak langs het water weer terug naar de camperplaats waar nu 4 campers en caravan gaan overnachten.