9 september Afscheid nemen en door naar de Zoutmijnen

We nemen vandaag afscheid van de familie van Justyna, maar eerst nog een goed ontbijt, een lekker bakkie en een tas vol met lekkernij uit het land zelf, waar onder Bigos, lekkere kaas, speciaal bier, honing, zelf gemaakte jam, tomaten uit eigen tuin, en heerlijke amandel lotion en met de afspraak dat we elkaar weer snel zien. Mama komt misschien nog over dit jaar en anders volgend jaar met Papa en lees goed Zus en Zwager, wij moeten plannen maken om langs te komen  bij de ouders van Justyna, daar staan ze op. Ruim 3 jaar geleden waren wij daar ook voor de bruiloft van Peet en Jus, en had toen een Happy Stone daar neer gelegd met de trouwdatum en de letter P en J erop, was ineens die steen verdwenen, mensen helemaal van streek iedereen moest zoeken maar steen werd niet gevonden, ook gingen ze het aan iedereen vragen, nee niemand had hem meegenomen, maar ineens vond iemand hem, de steen lag onder een struik, Jus haar moeder verdenkt een van de kleine kinderen van die meneer, nu ligt de steen heel hoog te wachten tot dat Peet en Justyna daar een huis gaan bouwen, dan word ingemetseld.

Justyna’s moeder wilde dat we nog langer bleven, maar wij moesten door, met tranen in de ogen namen we afscheid, Peet begeleiden ons het dorp uit, tot over 20 dagen Peet.

”En Zoooo????” was weer van stal en hij mocht zijn motortje weer laten snorren, en wij gingen een stukje terug voor ons gevoel, op naar de zoutmijnen, daar konden we 3 jaar geleden niet in van wegen de corona. “En Zoooo????” had een vers slokje diesel gekregen en schoon gepoetste ramen( taak van de bijrijder- zwaar onderschat) en wij snorde over de grote weg naar Wiecliczka( de namen zijn voor ons niet uit te spreken maar tikken is ook moeilijk ook dan breek je zowat je vingers) geen files alles reed voorspoedig en kwamen op ons gemak aan. Op de parkeerplaats moest de camper op gas, we stonden wel naast een stekker plaats maar die is voor auto’s en echt elektrische auto’s zie je hier nog niet veel. En ik kreeg niet op gas wat ik ook deed, knopje drukken, nog x knopje drukken, nee hoor geen gas,en nee de gasfles was niet leeg,dat hadden we al uit geprobeerd met het gasfornuis. Ben zeg laat mij maar ff, eerst moest ik uitleggen hoe en wat( is nl mijn taak) en ja hoor bij hem deed bij de 2de keer wel, lag natuurlijk weer aan mij.

Onze korte broek toch veranderd in een lange broek want je gaat een flink stuk onder de grond, de zoutmijnen van Polen zijn wereld beroemd vanwege vele ondergrondse en in zout uitgehakte zalen, er zit een hele stad verborgen met kerken, kapellen, je kan hier ook trouwen(Katja en Alex) een Ingenieuze systeem van de ventilatie, er staan mooie zoutsculpturen en het leven in de zoutmijn word uitgebeeld, het winnen van zout op deze plek werd voor het eerst vermeld in 1044 de mijn is in het totaal 300 km lang en 327 mtr diep er word nu geen zout meer gewonnen, wij nemen de tourist route en zijn 2,5 uur onder de grond, en het is er niet echt koud.

Na alles te hebben aanschouwt gaan we naar de camper waar we een soepje eten en door gaan naar Krakau, dat is tenslotte maar 30 minuten verder, dus niet, iedereen die in Krakau woont zit in de auto op de zelfde weg als wij, dus weer een hoop stop,rij,stop,rij. De eerste CP die ik had ingevuld, denk dat die niet meer bestaat onze TomTom gaf aan dat wij daar niet mochten rijden maar Google maps zei, ga door, langs af en U krijgt, dat de weg ophield en een soort achtig loop pad werd, en ja toen moesten we keren op een plek te grote van een postzegel, gelukkig is mijn chauffeur daar goed in en al zeg ik het zelf stuur hem altijd in de goede richting, anderen CP opzoeken, weer stop,rij,stop,rij camping vol, verder zoeken zelfde verhaal, zelfde verhaal en ja wij vonden een plek om te overnachten. Niet de goedkoopste maar ja je kan natuurlijk ook een tank diesel legtijden, ondertussen was het gaan regen en het regent lekker door.

Als rechterhand van de Chauffeur heb ik 2 belangrijke taken erbij gekregen, wie ons volgt weet dat de bijrijder het zwaar kan hebben,  u moet ik zorgen dat de camper waterpas komt te staan, een zware taak rust er dus op mijn schouders. De camper is voorzien van een E&P levelsysteem, dus ik haal de afstandsbediening uit zijn houder druk op de knop automatisch en als we volgens het systeem niet te scheef staan gaat alles automatisch anders word het denk werk en moet ik 1voor1 met de hand bedienen tot dat ik groen licht krijgt, dan staat hij waterpas, dus best belangrijk toch?
 

We hebben een plekje gevonden, staan waterpas, en hebben overheerlijke Bigos gegeten die de Mama van Justyna had klaar gemaakt.