16 september, een mooie fietstocht

Vannacht om half 4 zaten we aan een bakkie thee, al de spanningen van de laatste weken kwamen er ineens uit, we namen ook het besluit om eerder naar huis te gaan, en niet tot begin oktober weg te blijven. We sjouwen het jura gebied nog af en duiken dan Duitsland in, gaan nog ff langs Harderwijk om de fietsendrager te laten maken, en dan is het goed dan maken we “ En Zooo” weer klaar voor de winter. Kan ik mijn ruggenprik gaan halen en kijken of ik Pa weer terug kan krijgen naar het Westland en misschien al plannen maken voor volgend jaar waar we dan weer naar toe ritten. Bakkie thee was leeg en ik kreeg het koud dus terug onder het dekbed, nog een paar uurtjes slapen.

Weer wakker, was het licht en het zonnetje schijnt, wat wil je nog meer, we stappen rond half 10 op de fiets naar Zakopane, 5 jaar geleden zijn we hier ook geweest en rijden langs de camping waar we toen stonden, nog niets veranderd, de Mac is er ook nog waar we met zijn 4en toen plannen zaten te maken, die niet door gingen, toen werd het code rood, toen. We fietsen op ons gemak naar het station en zetten daar de fietsen neer want daar zijn de kleine busjes die je naar de natuurparken kunnen brengen, maar jullie snappen het al dat natuurpark wat ik had uitgezocht dat konden ze niet of ging geen bus naar toe, geen mens spreekt hier Engels en dat is op zich best wel raar, Zakopane is een bekende plaats in Polen, zeker in de winter maar ook in de zomer komen ze van heinde en ver om hier te Hiken en te mountbike. We werden naar lijn 18 gestuurd, nudie vonden na toch wel een heel stuk lopen omhoog, maar deze nam even pauze we moesten aan de andere kant gaan staan en dan kwam hij na 15 minuten, na 15 minuten geen 18, weetje we gaan even wat drinken met iets lekkers er bij en dan nemen we plan B, plan A was misschien voor mij weer net te heftig, en dan is de kans groot dat ik aan de zware pillen moet. 
Plan B werd het we gaan naar de Chocholowska Valley, dit is de langste en de grootste vallei aan de Poolse kant en je kan daar fietsen, zeker de eerste kilometers zijn lekker geasfalteerd, maar dan komt het mountbike stuk, die is best heftig voor je fiets maar ook voor je rug, maar wat een tocht door die vallei, wat een schitterende uitzichten op de bergen, het is gewoon genieten, jammer dat je ook op de weg moet letten, er fiets, loopt hier van alles, nonnen met de bergschoenen aan, mannen en vrouwen met de prikstokken, scholen, verliefde stelletje, ouders met kinderwagens, buggy’s, dit is de enige vallei waar je met de hond aangelijnd mag lopen, je kan ook met paard en wagen een stuk naar boven getrokken worden of met een treintje, de weg loopt langzaam omhoog, we stoppen een paar x  om te genieten van de natuur en een slokje water te nemen, want het is goed warm. Rond een uur of 3 keren we de fietsen en rijden rustig terug of de hobbels en bobbels, wat een mooi stukje Polen hebben we vandaag gezien, en ook het weer speelde mee. Naar het Trata gebergte gaan we echt nog wel x terug en hopelijk kan ik dan weer goed lopen en klimmen.

We stoppen ergens voor een ijsje, want het ijs is hier echt heerlijk, bij de camper aangekomen nemen we een glaasje rood( dit schrijft Henk altijd) maar zonder alcohol een heerlijk kersen biertje, koud.

We zitten nog even te zwammen, we hebben een fietstocht een paar weken geleden georganiseerd met de kinderen, en die zeiden volgend jaar weer. Zou wat zijn als we dat hier konden doen, trouwens het zou hier sowieso wat voor hun zijn, mountbike, hiken, quad rijden, raften de meiden zijn allemaal wel avontuurlijk en trouwens de mannen ook.

Vandaag heb ik Pa, Katja en Mirjam aan de telefoon gehad, opdrachten van Pa die ik kreeg uitgevoerd, Katja heeft de rolstoel weer terug gebracht en de vogeltjes zijn naar haar schoonvader gebracht, Mirjam vertelde dat de fysio er was maar dat de kracht bij Pa weg is en die probeert nog even met de huisarts te bellen morgen. Kak vond het fijn dat we eerder naar huis kwamen, Prisca appte nog dat ze bij Opa was geweest en dat opa erg moe is maar dat hij toch wel blij is dat hij hier tijdelijk zit.

Vandaag ruim 43 km in het zadel 

Weetje: Samen uit, is niet samen thuis, jammer.