18 september, tuffen nog steeds door de Poolse Jura

Vanochtend werd ik wakker, lag er een kaart om mij te wachten, de PTT wist waar ik zat op mijn verjaardag, een leuke kaart met kleine foto’s van ons gezin, met in de hoofdrol ik, want ja ik ben nu met pensioen en dat vind ik verschrikkelijk, sommige mensen leven ernaar toe, naar hun pensioen, sommige mensen doen er van alles aan om eerder te kunnen stoppen, ik heb geen moment aan stoppen gedacht, heb altijd gezegd wil graag nog een paar uur in de maand werken, we gaan kijken of dat lukt. 
Na een feestontbijt,  flensjes, liepen we naar de grot, maar helaas dit werd hem niet, je mag niet alleen door de grot lopen, oké dat snap ik dan nog wel een beetje, maar er werd alleen maar Pools gesproken en dat vonden wij toch wel jammer, dit hebben we al x mee gemaakt en dat is voor ons niet leuk, niet te volgen, dus jammer. Dit merk ik wel meer in Polen, vind het echt een gemiste kans.

Lopen terug naar de camper staat er een camper met een Nederlands kenteken, die kom je hier nog niet druk tegen, dus ff een potje praat, de mensen vonden Polen ook geweldig, hoorde dat wij al voor de 3de keer door Polen reisde, dus vroegen gelijk het een en ander.

We namen een bakkie zonder gebakje, en haalde “En Zooo” van zijn pootjes af, en zo tufte langzaam door de Pools Jura, die al zijn herfsttinten laat zien, terwijl ik met mijn whatsapp bezig ben, zeg Ben in eens tegen mij, heb jij ook die wolven vannacht horen janken, kijk hem aan of het hij van het pad af is, nee, ik heb niets gehoord, ik slaap op mijn goede oor, dat andere oor werkt niet meer, misschien zijn het wel honden geweest, nee het waren wolven, het kan ze leven hier ook in het wild, worden hier niet neergeschoten, hier horen ze in de natuur.

Ons plan is Ojcow, dat schijnt een leuk dorpje te zijn maar niet camper vriendelijk, er is een parkeerplaats onder de ruïne, dus daar word onze dame gestald. We nemen het rit aan naar de ruïne, die willen we van dichterbij bekijken.

De ruïne is een overblijfsel van Koning Casimir de Grote uit de 14e eeuw, de naam van het kasteel was Ociecz u Skaly of terwijl Vader van de rots, het is niet groot wat er van over is maar het uitzicht is schitterend, je kan hier ook weer een grot bezoeken maar slaan we maar over want op de parkeerplaats staat maar een geel kenteken en voor de rest alleen maar Poolse auto’s. We doen een stop bij het “Kerkje op het Water” , dit is uniek, hout kapelletje, helaas gesloten, maar nog niet zo oud, de kerk stamt uit 1901, en is op het water gebouwd om de wet vaneen of andere Russische Tsaar te omzeilen.

We doen nog een paar foto stops maar Ben zegt, Karin kan niet bij elke kei stoppen, dus we rijden langzaam door opzoek naar een supermarkt, we moeten van one route afwijken maar vinden er een, daar doen we boodschappen en hadden gelijk een late lunchpauze. We nemen het rit aan weer aan en belanden rond een uur of 4 op onze slaapplaats, het is schitterend weer dus de stoelen naar buiten en met een glaasje en een chips kijken we op een soort klim rots waar mensen aan een draadje naar boven proberen te klimmen, zonder helm.

Nu hebben we net een bakkie met een gebakje op met ze 2en en zeggen tegen elkaar dat was verleden jaar wel anders, alle kinderen en kleinkinderen hadden we te eten, nou ja alle,  Kak en Aal waren op huwelijksreis maar die belde even beeld.
 

Weetje: de Poolse Jura  heeft een oppervlakte van 2.615 m2, en wij zitten bij het hoogste punt van de Jura 515,5 mtr boven het zeeniveau.