21) We komen steeds dichter bij ons keerpunt, vandaag deden we Pornic aan.

Vannacht lag ik een beetje te mijmeren, de geschiedenis herhaalt zich telkens weer, grote problemen maar ook kleine problemen, zaterdag hadden we Frieda een poosje aan de lijn, en Joey schijnt toch wel ondeugend te zijn, hij spijbelt nogal regelmatig( de school is net begonnen) samen met Delano, dus de kids moesten op gesprek komen, er word aan hun gevraagd waar ze 12 september waren, hun eerste schooldag, dus Joey zegt bij een bruiloft mijn tante ging trouwen, en Delano gaf ook het zelfde antwoord, de docent vond dat vreemd allebei een bruiloft maar het klopte wel, zijn neefjes maar dat wisten ze natuurlijk op school niet. Maar goed dit aan hun moeders of vaders natuurlijk ook door moeten geven aan school dat ze een bruiloft hadden. Ja, de rest van de spijbel uren konden ze natuurlijk niet verantwoorden. Maar zo als ik al schreef de geschiedenis herhaalt zich, Frieda spijbelde ook met de regelmaat van de klok, en ik ook, helaas als ik wiskunde had nam ik gewoon 2 tussen uren, mijn leraar Dhr. van Wendell wist dit al in te vullen op mijn week rapportje voor het hele jaar.

We nemen weer de rit aan met “En Zoooo”, nadat we nog even hebben met de buurtjes hadden gepraat, zwaai ook nog even naar onze Franse overburen en we gaan op naar Pornic, ook een havenstadje, het ligt aan de Jadekust, en heeft een kasteel in de Oude Haven, ook een gezellige boulevard maar op maandag zijn de meeste winkeltjes dicht. We lopen naar het kasteel want dat wilde we gaan bekijken, de poort is open maar daar houdt dan ook mee op, Ben vraagt nog vriendelijk of het kasteel open is, er werd niet zo vriendelijk CLOSED gezegd, dan niet en al was je open jij krijgt mij 8 euro niet meer. Ik snap er niets meer van, dit is al het 3de kasteel wat we wilde bekijken of ze zijn 3 maanden weg, of de ridder komt pas na 14h00 thuis, en deze was wel thuis maar had een slechte dag, denk ik. Vroeger, heel vroeger als de ridders op kruistocht gingen, bleef de jonkvrouw met haar kuisheidsgordel thuis en was je altijd welkom, tenminste in de films maar nu kunnen de de ridders niet meer op kruistocht dus hebben ze andere activiteiten en de jonkvrouwen dragen gelukkig geen kuisheidsgordel meer. We lopen heerlijk langs de haven die gelukkig weer droog lig, de bootjes liggen met smart te wachten op een beetje water, nu liggen ze allemaal op een kant in het zand. We kopen een ijsje, smaakt heerlijk maar dat mag ook wel voor 2 bolletjes betalen we 5,50 pp. We kuieren nog door het dorpje en dan gaan we weer richting camper, daar aangekomen is Ben aan het zoeken, en nog eens zoeken naar zijn sleutels,  voor dat we weggingen vroeg ik nog heb jij de sleutels, natuurlijk NIET, gelukkig had ik mijn tas met de reservesleutel bij me, dus we konden gelukkig naar binnen, de sleutels lagen heerlijk te wachten op de tafel. We staan op een plekje waar 6 campers kunnen staan maar dan moet je ze wel in de lengte zetten, helaas zijn sommige campers zo groot dat ze in de breedte worden neer gezet, dus zijn er zomaar 4 plekken bezet, zo jammer dit.

Weetje, wij hebben de hele dag in korte broek gelopen.