20) De stenen van Carnac

We vertrekken na een bakkie naar het centrum, want daar is tot 12h00 markt, en dat wilde we wel even zin, onze buren pakken ook de fiets om naar de markt te rijden. Het is een klein stukje maar wij rijden natuurlijk weer verkeerd🙈. We kunnen nog genieten van de drukte en al dat Franse gewauwel om ons heen, er staan ook veel food trucks maar of wij dit lekker vinden, ik weet het niet, wel al die kaas soorten, heerlijk. We trekken verder het dorpje zelf in, kijken of er plek is om wat te eten, helaas weinig open en wat open is zit bomvol, dan pakken we de kerk maar even mee, Kerk Saint-Cornely, XVII eeuwse kerk is een patroonheilige van de dieren met hoorns, ach ja waarom niet. De kerk is prachtig muren en het plafond zijn versierd met prachtige fresco’s, verschillende afdelingen in deze kerk, heb maar gelijk weer een paar gelukswormpjes achter gelaten. Wij rijden even terug naar de camper om een soep met overheerlijke schimmelkaas te eten( Ben haalt zijn neus ervoor op). Stappen weer op de fiets om de gele route 4 te rijden, dit maal geen komoot( dat ging te goed van de week). Deze route brengt ons langs de verschillende stenen of zoals ze echt heten MENHIRS, er liggen hier wel ong. 3.000 van die keien ( zouden zeggen), deze stenen liggen over een lengte van 4 km verspreid, het lijkt wel een leger van stenen zo staan ze op een rij, de een groter dan de ander of breder, deze stenen liggen er al van voor 5000 en 3000 voor christus, en het is nog steeds een mysterie de hoe en wat. Wij rijden dus langs verschillende verspreid, we dwalen met de fiets door bossen, weilanden en kleine dorpjes om de stenen te bekijken, soms een foto stop, zo komen we ook bij een paar bunkers, deze hoorde natuurlijk niet op de fiets route maar wij willen altijd graag een paar x verkeerd rijden, begrijpend lezen, horen of zien, is niets voor ons. Deze bunkers worden toch bewoond, door mens en dier, want alles is afgezet met schrikdraad. We trappen weer verder, we rijden op een veld dat zeer slecht is voor mijn C1,2 en 3, zo  erg hobbelt het, ik ga lopen, anders heb ik vanavond een strip paracetamol nodig, we pakken de draad weer op van de gelen route, en rijden op een soort olifanten padjes door een bos, volgens mij zijn wij de eerste na christus die over dit pad rijden, we hobbelen door kuilen, over boomwortels het pad ligt dik bezaaid met beukennootjes, er staat  een leuk klein kapelletje langs de kant van de weg, ff stoppen, dit was in de middeleeuwen een plek waar mensen met lepra naartoe konden, het schijnt een eigen bron te hebben voor tegen huidziektes, de bron was nu dicht, koeien grazen rustig om het kerkje heen, wij trappen nog een stukje door, naar nog een veld met heelveel keien en soort toren die we kunnen beklimmen om over de stenen te kijken.

Aangekomen bij de camper, gaan we lekker in het zonnetje zitten nemen wat te drinken en een heerlijk ijsje.

Gisteren is er een filmpje gezet op ons YouTube kanaal Karin van den Boogaard en als de wifi meewerkt komt er vanavond weer 1 op, benne we weer mooi bij.

Weetje: van het voorjaar hadden we het koud ‘s nachts, dus nu de dikke dekbedden mee, en die zijn soms toch weer net te warm, het is ook nooit goed.