26-05-25 Over die Hangbrug en belanden in Hierden

Gisteravond laat ben ik nog even naar buiten gegaan mooie hangbrug inde nacht te fotograferen, volgens Ben, ben ik niet wijs, op zijn slippers met mijn bad geval aan naar buiten, zag alleen een man lopen, dus dat kon geen kwaad. Was weer net voor de bui binnen, want het ging even goed los onder die hangbrug, “ En Zoooo” stond op zijn pootjes te bewegen. Midden in nacht schrik ik wakker, hoor ik nu wat aan de deur, goed luisteren want dat gaat een beetje moeilijk mijn oren hangen aan het stroom, nee toch niet. Maar is mij denk toch in mijn slaap blijven achtervolgen, Ben was de Sjaak, die kreeg klappen een knietje en ik draaide mij om en nam zijn dekbed mee en ik ging verder slapen, ik weet van niets, denk dat en het Kasteel en het moordboek + dat ik dacht dat er iemand aan de deur stond moest verwerken.

Na het ontbijt, gingen we de hangbrug bewandelen maar eerst de klim er naar toe, langs de skischans dat waren 533 trappen trede’s omhoog, dus je snapt die moeten we ook weer naar beneden lopen, we trekken de kaartjes uit de automaat en daar gaan, en zodra ik de eerste stap op die klote hangbrug heb gezet, is mijn grote mond verdwenen en gaan mijn knieën al knikken, wat je loopt naar de diepte over van die roosters, die aan staaldraden hangen, in het eerste begin zitten in de hoogte nog verbindingsstukken maar die houden na een paar meter op. Mijn hart klopt in mijn keel, ik houd mijn vast aan de railing, en mijn knieën knikken, en daar gaat de eerste traan, maar ik ga. Ben vraagt telkens gaat het maar hij moet ook lachwekkend filmpjes maken van mij, en ja ik wil zelf, ik moet niet, was mijn idee, krijg ik te horen.

Deze Skywalk Willingen, is 665 mtr lang, het midden punt is 100 mtr vanaf de grond en het weegt 120 ton aan dood gewicht. Er staat een stevige wind en er is er goed koud boven, ik loop hem heen en weer, heen waren we alleen maar terug helaas meerdere mensen, waarvan sommige net zo angstig keken als ik, volgens Ben, we hebben hem gedaan, schouderklopje en door, we gaan naar Nederland om precies te zijn naar Harderwijk, ons motortje van ons fietsenrek is er in Bosnië al mee uit gestopt, dus telkens de fietsen van grote hoogte er van af tillen, geluk bij een ongeluk dat zowel Bosnië als Albanië niet echt fiets landen zijn, we hebben een afspraak voor woensdag staan, maar rijden er vandaag er nog even naartoe, ja het is het motortje, dit schijnt een motortje uit de corona tijd te zijn, daar heeft hij er al veel van vernieuwd, als het goed is valt dit allemaal onder de garantie, alleen ze zijn nog niet binnen hij zit erop te wachten, nu dan wachten wij er ook nog maar even op, vannacht slapen we op camping Doornekamp en waar we morgen slapen, wie zal het zeggen???