7 september, We gaan klimmen

De wekker liep af om 5h30, 6h00 ontbijt, 7h00 in de auto van Peet en Justyna, Justyna had een strak programma gemaakt voor ons die dag, haar  roer Thomecz  ging ook mee als gids en chauffeur, dus zo gezegd zo gedaan, onderweg een bakkie gedaan en inkopen om die berg te beklimmen, op het land weggetje werden we door de douane aan gehouden, bleek dat maar ong 5 km van de Oekraïne vandaan zaten, Nederlands nummer bord, dus stop, konden we ons legitimeren, ja dat konden we gelukkig had Ben aan onze paspoorten gedacht, Peet had zijn rijbewijs bij hem en dat de auto op zijn naam stond, Justyna had ook het goede document, maar Thomecz  niet, die zijn ID was wel eens kwijt geweest weer terug gevonden, drama,drama, het duurde een hele tijd, en ja toen moesten we mee naar het kantoor, daar werd het verder uitgezocht, zijn ID werd ingenomen en hij kreeg een papier van goed gedrag en we mochten pffft pfft, gelukkig verder gaan.Op naar de Bieszczady bergen van Polen, het is ook een soort 3 landen punt, dit gebergte grenst aan Polen, Slowakije en Oekraïne, en wij hebben de Tarnica beklommen, dit is een van de  Poolse kroon toppen van 1.346 meter hoog en het was een pittige klim, ook de Polen houden van trappen in hun gebergte, maar het was ook klimmen en klauteren over rotsen,stenen,boom wortels, het was een pittige stijle klim in een flinke temperatuur, en ik dacht ik moet ook straks weer naar beneden en dat vind ik minder, maar Ben die hielp met grote stappen, gelukkig, maar als je boven bent,  en je zeker niet alleen ben , maar wat een uitzicht, schitterend, alleen wat ik niet begrijp, die pak ezels van een mensen, die zonodig met een rekje op hun nek een kind naar boven willen sjouwen, of sowieso kinderen dit aandoen, begrijpen die ouders niet dat kinderen dit niet leuk vinden, waren aan het janken enzo, ik snap dat wel, ga met dat kind naar de speeltuin, zwembad, maar goed ik heb er geen verstand van 4 kinderen op de wereld gezet, maar nooit met een rekje op mijn nek gesjouwd. Eenmaal beneden kwamen we weer de 2 douane mannen tegen en die groeten ons vriendelijk. We gingen door naar Polanczyk, dat was ook weer ruim 1,5 rijden maar onderweg stopte we om te eten, ik naam overheerlijk en zeker goed gevuld en Tomaten soep, en Ben ook maar die bestelde ook nog een goulash maaltijd erbij, en in Polen zijn de maaltijden groot, niet normaal, Justyna kreeg een schnitzel daar kan ik een week van eten, vanavond zijn we nog naar een soort brug geweest maar daar was alles dicht, en wilde we wat in het hotel drinken, maar dat was ook dicht, nu lekker naar de slaap kamer om te rusten.