8 september Majdanek concentratie kamp

Vandaag staat een stukje geschiedenis op het programma, 2de wereldoorlog, niet de beste geschiedenis, zeker niet voor Polen.

Majdanek- Konzentrationslager Lublin opgericht in 1941, dit kamp moest het grootste werkkamp worden van de SS, in 1942 werd het een vernietigingskamp en werd operatie Reinhardt genoemd, de zwartste bladzijde van dit kamp vond plaats tijdens operatie Erntefest( oogstfeest), op die dag werden 18.000 Joodse gevangenen in een dag doodgeschoten. Het kamp staat aan de rand van Lublin, dus de lokale bevolking kreeg alles mee. Door dat het Rode leger sneller Lublin binnenkwam dan dat de Duitser had verwacht, konden de SS het bewijsmateriaal niet vernietigen en hierdoor is dit nagenoeg intact gebleven met de tastbare bewijzen van de Holocaust.

En dan vraag je zelf af, waarom ga ik naar z’n kamp, waar het verdriet en pijn samen gaan, waar ik de gruwelijkste verhalen lees en waar verteld word door mensen die hier geleefd hebben als dieren, hun verhaal, hoe ze hebben geleden onder ander hoe ze sliepen, want als je hun slaapplekken zit, waar 250 mensen konden slapen maar met gemak 500 in gedrukt werden, dat je de foto’s van de gaskamers zit en dat je dan de gevangenen zit slepen met de overleden gevangenen. We lopen zelf langs de gaskamers, kleine langwerpige hokjes, je kan dit niet bevatten. We lopen door barakken waar kaarten van Polen hangen met al de concentratiekampen en waar ook de vernietigingskampen op staan, als je dit ziet werd Polen door de Duitser gebruikt als vernietigingsland, want nergens in Europa waren zoveel kampen als in Polen. Ik ziet foto’s van jonge kinderen 8-10-12 jaar oud, baby’s en hele jonge kinderen werden gelijk naar de gaskamer gebracht, operatie Children. Maar ook word er verteld hoe moedig de vrouwen hier waren, Radio Majdanek, niet echt een radio maar ze  zacht liedjes of droegen gedichten op en daar in deelde zij stiekem het nieuws. We lopen de laan af naar onze fietsen, we gaan terug naar de 21ste eeuw en eigenlijk is er niet veel veranderd, er lopen nog steeds van die gekken rond en het zijn meestal mannen, misschien moeten zij een tijdje op gesloten worden in deze barakken en gaan hun ogen open maar ben bang dat dit een sprookje is, de tijden zijn veranderd en oorlog voeren is tegenwoordig veel gecultiveerde, verfijnder maar met de zelfde pijn en verdriet.

”Those who cannot remember the past are condemned to repeat il”

Wij gaan verder met de fietsen, de wifirouter van zus is kapot, dus er moet een nieuwe komen, maar eerst doen we een laten lunch, en dan begint de ellende, we gaan recht, we gaan links, we keren, we draaien, we stoppen voor de zoveelste x, ik kan niet meer, dat opstappen word te pijnlijk voor mijn benen en rug, dat slenteren in dat gigantische concentratiekamp heeft er al geen goed aan gedaan, en schiet uit mijn slof, niet persoonlijk bedoeld maar ik heb gewoon veel pijn, Ben geeft opdracht aan zijn telefoon zoek de camper, en die gaat als een gek er vandoor hoor Gerard nog zeggen je gaat verkeerd, maar hij fiets door, dus ik er maar achteraan, als ik hem inhaalt zeg ik wat ben je aan het doen, zus en zwager zijn niet mee gefietst en die hebben de sleutel van de poort. Maar ook zoek camper raakt in de war en wij blijven daarvoor maar rondjes rijden, adres op mijn telefoon en daar gaan we langs de snel weg op een soort olifantenpaadje fietsen we, hier links daar rechts en zien we ineens zus en zwager weer staan, die kwamen ook niet verder, ik voorop met 3 andere navigatie mensen achter mij, gaat te. Roeg links want hier waren we al x geweest we draaien nog tje stukje terug en weer links dan komen we op een fietspad, ga nog x verkeerd maar de andere navigatie mensen corrigeren mij en ineens staan we bij de camper. Ik besluit nu een zware pijnstiller te nemen en ga plat, heel in de verte hoor ik Ben, zus en zwager praten en na een uurtje kom ik weer bij.

Na het eten fietsen Ben en ik nog even na de Old Town voor een ijsje, helaas de ijssalons waren dicht, jammer maar de Old Town is in de avond ook prachtig.

Weetje: 16 provincies heeft Polen en die woorden woiwodschappen genoemd.