Dag 8 Op weg naar Banja Luka komen we vreemde wegen tegen

Gisteravond toen we naar bed gingen, kreeg ik een openbaring, ik ben heel veel tijd kwijt aan het zoeken van mijn spullen, zeg tegen Ben ga alles voortaan een vaste plek geven, die kwam niet meer bij van het lachen, dat had hij mij vaker horen zeggen, dit had ik echt van mijn moeder, allerlei anekdotes kwamen naar boven, het staatslot wat ze kwijt was en daar was de hoofdprijs opgevallen, weken naderhand kwam dat lot naar boven, lag in de bijbel, maar niet in de goede was niets op het lot gevallen, dat ze gebit kwijt was, mij bellen of die soms in de kinderwagen lag, ze had boven Katja liggen kwijlen, hu hoe raak je je gebit kwijt, bleek achteraf gewoon in haar mond te zitten enz.enz, moest weer zo hard lachen, dat Ben zei  ssstttt ze horen ons. Moet zeggen het plan is alweer mislukt, ik had de huissleutels opgeruimd maar wist niet meer waar, gelukkig is de camper niet al te groot, dus we hebben ze weer gevonden.

Vanochtend op tijd op pad want we wilde naar Krusnica, dat is een grote karstbron, dus op pad eerst namen we de verkeerde linker afslag, dus door smalle straatjes werden we weer naar de goede weg geleid, en toen naar rechts en dat werd een zeer smal pad, je zag ook mensen kijken wat gebeurd er nu, en het pad werd smaller en smaller, ik zeg altijd als de vuilniswagen er kan komen dan kunnen wij er ook rijden, maar op geven moment konden we ergens draaien op de grote van een postzegel en dat hebben we dan maar gedaan, ik geef aanwijzingen brullend en Ben brult terug maar “ En Zooo” draaide nogal makkelijk, weggetje terug. Wat mij opvalt, er overlijd iemand, naast je huis is nog een stukje land over, dan word je daar begraven een paaltje er op en klaar, altijd makkelijk zo dicht bij huis, kan je ff met een bakkie een praatje houden tegen het paaltje.

We gaan verder opzoek naar karstbron, we rijden weer een stuk op de M 14 en daar moeten we linksaf, en het pad houdt op wordt grind,modder,stenen,kuilen en Ben zegt wat denk je en ik zeg jij bent de driver, en ja hoor daar gingen we, dit was geen goede keus, O mijn god, dit was niet goed voor “En Zooo” en  voor mijn hart, hobbel,hobbel, ik zeg volgens mij rijd hier geen vuilniswagen en toen konden we niet verder, de bron hebben we nooit gevonden maar het water is hier verschrikkelijk mooi aquamarijn groen, en volgens de borden zit hier vis, hele groten.

We gaan weer naar de camper, want ja we moeten helaas de zelfde weg terug, hobbel,hobbel, “En Zooo” hobbelt niet meer, Ben neemt de bocht, en de banden doen grrrgrrr, en nog keer grrrgrr en Ben zegt we staan vast, ik dacht je maakt een grap maar nee hij probeert het nog keer “ En Zooo” denkt niet met mij, slaat af en gaat achteruit, ik zeg ik stap wel ff uit, Ben wil je duwen, nee maar dan kan ik ff kijken, alle ramen weer open en ik brul en maar gebaren met mijn handen, hoe Ben eventueel uit het diepen spoor kan komen, het lukt wij blij en “En Zooo” snort weer verder. We draaien de weg weer op naar andere watervallen, ik moet zeggen de grijze slang brengt ons weer dieper Bosnië in hij slingert langs de Una, deze stroomt door het Nationaal park, het dit park is echt schitterend, de grijze slang is niet breed, en wij rijden aan de kant van de vangrails, ik moet zeggen hem menig maal met dicht geknepen bil gezetten, de vangrails is gemaakt vaneen soort conservenblikken materiaal en vast gezet met tyraps, niet te doen. Maar de watervallen waren weer prachtig, we wilde nog naar een ruïne, maar dat pad was ook niet best dus dit werd te veel op een dag en zo schommelen we door naar Banja Luka, het is ook weer een schitterende tocht, we tanken nog ff voor €1,16 de liter, en “En Zooo” is ook weer tevreden, de grijze slang laat ons weer dwalen langs dorpjes, afgronden, huizen die nooit afkomen,huizen die half af zijn en toch bewoont, schapen kuddes, kippen die loslopen, honden waar van de tepels op de grond hangen zo vaak zijn ze zwanger geweest, overal wonen ‘ Malle Pietjes’ ( Swiebertje) niets word weggegooid als kan herbruikt worden enzo komen we laat in de middag aan op onze slaapplaats, waar ook een Nederlandse camper staat, Ben heeft deze mensen nog ff geholpen met hun E-Sim,ze kwamen er niet uit.