30-4-2025 code Oranje (cl 18) door komoot

Zoals iedere dag optijd wakker, en ik loop nog suf naar de douche’s, het gras schitterend mij te gemoed, de dauw druppels lijken wel kleine diamantjes en veranderen van kleur door de spelling van het licht, wat een schitterend gezicht, we trekken door na onze teamtaken, op naar Jajce, nooit van gehoord, stond ook niet in mijn stappenplan wat ik gemaakt had voor deze reis maar dacht breekt de km’s dit is ong een uurtje rijden. Ook dit x brengt de grijze slang ons slingerend door de bergen van Bosnië en we blijven ons verbazen over hoe mooi het land is, soms ga je ineens jaren terug, dan zie je boertje met een riek de mest uitgooien op het land, ik zie ingedachten dit ook mijn opa en ook mijn vader doen toen ik heel,heel jong was, en het liedje van Wim Sonneveld schiet door mijn hoofd “ thuis heb ik nog een ansichtkaart” maar een eindje verder op rijden ze op duren scooters zoals onze kleinkinderen en zo mijmert komen we op onze nieuwe slaapplaats aan, maar ik vind het niets, wc, douche inspectie, nee word hem niet, op naar de volgende CC( camperplaats). Maar dat blijkt niet in de buurt naar wat wij(ik) op ons reisplan hadden staan, dus keren met die kar en terug, en ja hoor er was nog steeds plek, “ En Zoooo” een paar x met haar gat laten schudden en we stonden goed. Er was een plaatselijke markt, dus ff snel een kiekje nemen, de groente hier stelt niets voor, weet niet wat die mensen eten maar weinig keus, wel veel bloemen voor in de tuin, sowieso zijn ze hier gek op hun tuintje, zodra het ff kan gaan ze hier maaien, is volgens mij hier een sport, hele dagen zijn ze hier aan het maaien, kanten maaier, gewoon ouderwets of met elektrische maaimachine, de hele dag hoor geluiden van z’n ding. We gingen ook nog ff boodschappen doen en eten, en daarna de fietsen eraf  en een mooie fietsroute met Komoot, 27 km leuk stukje en langs allerlei highlights, wat wil je nog meer, en hier cl 18 in dit stuk gaat het fout, het word nog net niet code rood, dus een nieuwe kleur het word oranje. We fietsen gemoedelijk over soort paadjes, soms een stuk je weg waar auto’s keihard mogen rijden. Er word nog een boot van de heuvel in het water getakeld, gaaf gezicht, de weg word zomaar afgezet geen verkeersleider, helemaal niets. Hier en daar een stop, we wijken soms een beetje af, zetten af en toe de fietsen op slot  om naar Mlincice watermolens te gaan en stijgen weer op onze stale ros, en krijg via mijn oren door hier links, daar recht, we gaan een pad waar een boer zijn kudde schapen verkast met zijn auto, de schapen ervoor en hij er achter, grappig gezicht, en we rijden al keuveld over het pad, het pad houdt in eens op en wordt een soort mountain bike weg, er stond in Komoot een stuk niet verhard pad maar ja dat hadden we al paar keer gehad, dus fietsen verder en verder, er komt  een niet z’n vriendelijk hond uit de struiken, als die wil bijten dan geef ik hem toch een trap denk ik, want hij probeert je voeten te grijpen, we rijden door kuilen en hobbels en grote plassen zodat je voeten door het water moeten gaan en ineens geef Komoot aan dat we linksaf moeten maar dat kan niet dan krijg ik een bocht in mijn scherm, we moeten keren, Komoot geeft geen opdrachten meer, Komoot is de weg kwijt, hij weet ook niet hoe die pad heet, dat snap ik nog wel die pad heeft geen naam, wat een gezeik, Ben over de rooien, want die houdt toch al niet van Komoot, dus ergens in de Bosnië’s wildernis( komt een los lopend paard aan lopen hiiihii) krijgen wij een discussie, best wel pittig, Ben neemt het stokje over van Komoot, die ons maar naar links wil hebben, we het grijze,stenen,kuilen parcours verlaten en moeten een heel eind terug rijden, Ben is pislink en ik eigenwijs, zeer eigenwijs. Om het verhaal niet te lang te laten worden als je met mij gaat fietsen samen met Komoot fiets je 27 km maar 40 km op paden waar je eigenlijk niet fietsen kan, Ben lag vroeg op bed en ik ben mijn fout gaan opzoeken, het blijkt voordat wij dat pad opgingen hadden we moeten keren. Al met al we lagen optijd in bed.